De afgelopen week was het weer heerlijk koud in Nederland. Zo’n ouderwetse winter is al weer een tijdje geleden en er lag zowaar natuurijs. Nou is dat leuk en aardig dat natuurijs, helaas kan ik er zo weinig mee. Met een schaatstalent van een vistick en een evenwichtsgevoel van een overleden baksteen kom je gewoon niet heel ver op ijs.

Nu heb ik een jaar geleden met Thalia nog rondjes geschaatst in Nijmegen. Daar kwam ik wonder boven wonder zelfs een beetje voor uit! Eens kijken of dat ook wat zou worden als ik het nog een keer probeer. Ergens wat kringloop ijshockey-schaatsen op de kop getikt, en voor het eerst van mijn leven stond Thijsje met schaatsen op natuurijs. Lees verder »

Omdat het hier in Nederland maar niet wil opschieten met die witte kerst, trokken we er 2e kerstdag maar weer op uit naar de Vogezen, op zoek naar de sneeuw. Voor de rest al een jaarlijke traditie, voor mij deel twee. Na vorig jaar een paar dagen zeikesnat geregend te zijn in Zweden, was dit jaar de Vogezen aan de beurt.

Even kort het concept schetsen: men neme een hike-outfit wat een beetje tegen kou en slecht weer kan, nemen een rugzak met slaapzakkie en matje, stampen daar nog 6 kilo eten en lekkere hapjes in (het weegt wat maar dan heb je ook wat), kopen een kaart van een interessant wandelgebied en crossen in de auto die kant op. Vervolgens zijn er allemaal (gratis) berghutjes daar, wat een soort tuinhuisje is met een houtkachel, tafels en houten bankjes erin. Het ene huisje wat luxer - bijvoorbeeld omdat het niet tocht, of met een veranda - dan de ander. Vervolgens stippel je een leuke route via de kaart uit, en je verdwijnt 4-5 dagen in de middle of nowhere. Lees verder »

Ik vind psychologie maar iets raars. Nadenken over waarom jezelf bepaalde dingen denkt is best moeilijk en ik kom ook vaak met mijn eigen hersens in de knup daarover. Bijvoorbeeld, denk eens aan het getal 4. Waarom kan je in jezelf zeggen om aan het getal 4 te denken, en vervolgens denk je ook aan het getal 4. Vanuit het niets ontstond de gedachte om eraan te denken en voor je het wist dacht je er ook echt aan. En de komende minuut, dat kan ik je verzekeren, vergeet je het getal 4 ook niet meer.

Andersom is nog veel raarder. Want hoewel ergens wel aan denken al ingewikkeld is, het is nog veel ingewikkelder om ergens niet aan te denken. Denk maar eens niet aan een roze olifant! Normaal gesproken heb ik de grootste moeite met een voorstelling te maken van een roze olifant. En nu, net als het juist niet moet, heb ik zonder problemen een roze olifant in mijn gedachten rondstampen. En die krijg je er ook niet zo makkelijk uit, want dan moet je er even niet aan denken. En we hebben net gezien hoe moeilijk het is om niet aan die roze olifant te denken. Lees verder »

Ik pak mijn mok van mijn bureau om mezelf nog eens een lekker kop thee in the schenken. Terwijl ik naar de koffieautomaat loop, neem ik me voor om deze keer groene thee te nemen.

Ik druk op het heetwaterknopje en met een boel lawaai produceert het apparaat een laf straaltje heet water. Naast het lawaai-apparaat, staat een grote grabbelbak met allerlei soorten thee. Echter, nu staan er twee grabbelbakken, die uit puilen met de mooiste kleuren theezakjes. Het lijkt wel of iemand zijn tovertheedoos hier heeft leeggegooid.

Benieuwd naar al deze theesoorten ben ik maar eens aan het grabbelen gegaan. De meest creatieve namen kom je er tegen: Winterglow, fruit-wellness, South-African Honneybush en Swiss Mountains thee (om een of andere reden moeten die namen ook allemaal in het Engels…). Lees verder »

Peinzend staarde de barmhartige
een starre blik in het eindeloze,
zijn hersens kraakten,
gedachteloos!

Waarheen leidde deze queeste,
de zoektocht, naar dàt, wat niemand wist,
het oneindige duister,
eindeloos

In zijn voorhoofd verschenen
plots één, twee fronzen
het bescheid was
naderbij
Lees verder »

Er zijn zo van die momenten, dat er eigenlijk geen enkele reden is om gelukkig te worden. Dat alles tegen zit. En toch, en toch kan ik op dat soort momenten genieten. Want die vervelende momenten maak je mee, omdat je iets aan het doen ben, wat bij jou hoort, wat bij jouw cultuur hoort. Jij bent die momenten, leuk of vervelend. Je doet de hele dag niet anders dan momenten mee maken. Dus ook die vervelende momenten vertellen wie je bent, en juist dat maakt het zo interessant. Je kan dan wel gaan balen van dat vervelende moment, maar je baalt dan dus eigenlijk om wie je zelf bent. Natuurlijk probeer je iemand anders de schuld te geven, zoals de NS of al die andere mensen die om je heen in de file staan. Maar toch sta jij daar ook; je had op dat moment ook lekker op een mountainbike door de Veluwe kunnen raggen, dan had je niet in die file gestaan. Lees verder »

Me llamo Thijs. Yo soy el hermano de Pim!
Afgelopen 2 daagjes was ik bij mijn broer op bezoek, die op dit moment een half jaartje in studeert Hannover (door de gemiddelde Erasmusstudent ook wel verbasterd tot Hang Over). Eerst een beetje rondgelopen door de stad, gevolgd door een goede kop warme chocomel mit Zahne.

Daarna had Pim zijn cursus Spaans, want dat volgt hij ook. En waarom gaan we dan niet gewoon mee? Aan het begin van de les even aangegeven dat ik, broer van, er bij kwam zitten en de docent vond het prima. De cursus werd trouwens vanuit het Duits gegeven, maar gelukkig spreek ik dat wel (in tegenstelling tot mijn 10 woorden Spaans). Aan het begin werden alle namen opgenoemd door de docent om te checken of iedereen aanwezig was, en naast Pim werd ook ‘El Hermano de Pim‘ opgenoemd, wat ik dus was. Gelukkig had ik net het Spaanse woord voor broer opgezocht, zodat ik direct Si wist te roepen.

Lees verder »

Vroeger, lang, lang geleden, bracht de boer zijn graan naar de molenaar. Die maakte er meel van en als beloning mocht hij een koe uitzoeken. Met wat overgebleven meel liep hij langs de kleermaker. Of hij nog zo’n hippe 3-kwartsbroek in elkaar kon breien, als ruil kreeg ie dan een zak meel. Dat wou de kleermaker wel, want van meel kon zijn vrouw erg lekkere broden bakken en zo komt er weer brood op de plank.

En zo verliep het gemoedelijke leven daar in dat mooie dorpje, gelegen aan dat rustig kabbelende riviertje, omringd door weidse velden en donkere bossen. Piet, de visser ving een vis en ruilde deze weer met Sonja, de bakker voor een ultieme broodsensatie. De houthakker voorzag het hele dorp van hout en kerstbomen in ruil voor kleding en eten. En zo ging het al duizenden jaren goed, daar in het oh-zo-vredelievend dorpje. Maar al dat geruil werd op een dag te veel moeite. De kleermaker had genoeg brood en wou graag wat vlees hebben, maar tja, dat had Sonja de bakker niet. Dus moest ze eerst naar de boer toe om wat brood om te ruilen voor een stuk vlees, om vervolgens met een halve koe op haar schouder, en dat was nog best een eind lopen, bij de kleermaker aan te kloppen voor dat mooie jurkje.

Lees verder »

Sommige mensen zijn verslaafd aan Alcohol, drugs, sigaretten, chocola, geneesmiddelen, gokken, koffie, internetten, hyven, bloggen, facebooken, gamen, werken of wat dan ook (doorhalen wat niet van toepassing is).

Volgens mij is er nu een nieuwe categorie onder de addicten. En in die categorie kan je mij wel scharen. De Jotihunt komt er namelijk weer aan en hoewel het nergens op slaat ben ik er elke dag weer veel te veel mee bezig. Voor iedereen die de Jotihunt niet kent: de Jotihunt is een 30 uur durende vossenjacht door heel Gelderland. Elk uur verschijnen er op een speciale website hints waar je de vossen kan vinden en welke scoutinggroep er aan het einde het meeste heeft gevonden heeft gewonnen. Daarnaast zijn er nog allemaal leuke, flauwe, creatieve opdrachten waarmee je extra punten kan verdienen. Lees verder »

Eventjes 2 weken met AEGEE in Georgië en Azerbeidzjan. Eerst een week in Georgië rond gereisd, nu in Azerbeidzjan.

Wat als we het visa voor Azerbeidzjan één dag later hadden gekregen? Wat als we de trein richting Baku hadden gemist? Wat als het programma niet 2 dagen eerder was begonnen zoals nu? Wat als de oorlog één dag eerder begon? Dan had ik nu in een oorlog gezeten. Lees verder »