Nutteloze weetjes uit Japan deel 2

Veel gezien, veel gedaan. Veel verhalen en ook veel rare dingen. Naa rare weetjes deel 1 vandaag rare weetjes deel 2.

Nutteloos weetje #06: Berenbellen
Wij gaan op de berenjacht! En wij zijn niet bang. Ik heb een schietgeweer en mijn kogels op zak. In de bossen rond Nikko leven naast apen ook beren. En om te zorgen dat de beren de kleine Japanners niet als een lekker hapje zien wordt er geadviseerd om geluid te maken als je door het bos loopt. Hoe doen die Japanners dat: door een belletje aan hun tas te hangen. Het zijn net een stel milka-koeien op een Zwitserse alpenweide die je hoort. Je hoort ze al van verre aankomen, die milka-Japanners. Wij lopen overigens zonder belletje in de hoop een beer te zien.
Lees verder »

Geschreven op 26 October 2011 om 15:04 door Thijs | 2 Reacties
Japan




Nutteloze weetjes uit Japan deel 1

Je komt op zo’n reis een boel rare dingen te weten, die je eerst helemaal niet wist. Een bloemlezing van deze rare weetjes voor de liefhebber!

Nutteloos Weetje #01: schoenmaat
Japanners hebben, net als wij, voeten. Alleen die voeten zijn, net als de Japanners zelf, een stuk kleiner dan die van ons. Neem nu Jasper, schoenmaatje 47. Bij het lopen langs een schoenenwinkel voor de gein al eens gekeken hoever de grootste schoen komt. Dit zijn nog altijd een 5 tal centimeter te klein voor zijn voeten. Of in een restaurant waar de schoenen uit moeten (binnen doe je vaak je schoenen uit om de tatami-matten te beschermen): ze hebben speciale kluisjes voor je schoenen. Die van Jasper pasten niet in het kluisje: het deurtje kon niet meer dicht. Lees verder »

Geschreven op 23 October 2011 om 15:52 door Thijs | 5 Reacties
Japan



Op zoek naar okonomiyaki-saus

OkonomiyakiNikko, een toeristisch bergdorp met vele tempels (UNESCO-wereld erfgoed), watervallen omgeven door de mooiste herfstkleuren en bussen vol Japanse toeristen met een fotocamera (ja zelfs hier aan de andere kant van de wereld kom je die tegen).

Nikko Guesthouse Sumica is ons onderkomen voor de nacht. Na het sightseeen (erg gaaf, die oude shinto-cultuur!)  waren we rond zessen terug bij het Guesthouse, waar we de vraag kregen of we mee wilden eten. Lees verder »

Geschreven op 22 October 2011 om 16:51 door Thijs | 3 Reacties
Japan



The Empelol

KimonoNa een nacht van 12 uur slaap, het begin van de jetlag is verwerkt, op zoek naar wat Japanse tuinen, parken en schreinen. Na wat rondgekeken te hebben, kwamen we langs een klein winkeltje met heel veel spullen. Ze hadden er ook flesjes drinken enzo te koop. Wij naar binnen op zoek naar ook iets eetbaars. Nauwe kleine gangetje, heel druk assortiment met vooral onzin. En iets wat op een eierkoek ofzo lijkt (maar zeker weten doen we het nooit). Het lijkt haast wel op een soort knakenwinkel of euroshop, een beetje zo’n winkelrichting. Bij de kassa blijkt dat we de winkelformule juist hadden: alles kost 100 yen (1 euro). Lees verder »

Geschreven op 17 October 2011 om 18:47 door Thijs | 1 Reactie
Japan



Het Tokyo’s dieren-geluiden-spel

StokjesKonnichiwa! Na zo’n 19 uur onderweg te zijn geweest zetten we voet op Japanse bodem. Na onze bagage opgepikt, wat grapjes gemaakt met de douanier (Uit Nederland? Hebben jullie drugs mee?), vonden we vrij soepel ons hostel. De metro en de treinen worden ook allemaal met ‘onze’ lettertjes aangegeven, en gewoon een beetje logisch nadenken in combinatie met een metrokaartje en je bent er zo (nou ja, ‘t was nog wel anderhalf uur reizen vanaf het vliegveld, maar in vergelijking met de rest van vandaag is dat ‘zo’).

Na de bagage drop-off in het hostel richting geek-wijk Ahihabara gegaan. Hoe bizar is dat! Allemaal rare it-winkeltjes waar ze de gekste dingen verkopen. Allemaal jongeren verkleed als hun favoriete stripfiguur, in cosplay thema. Allemaal arcades (speelhallen) in de vreemdste kleuren, met veel lawaai en licht waar jongeren videospelletjes spelen. Ongelooflijk hoe snel zei op de knoppen rammen en op 2 monitoren tegelijkertijd kunnen kijken. Lees verder »

Geschreven op 16 October 2011 om 14:25 door Thijs | 1 Reactie
Japan



Toetje in het Louvre

MonaEr was eens een Italiaan, Leonardo genaamd. Zijn moeder was de beste pasta-kookster van het land en zijn vader was pizza draaier. Hij had een vriendin, Mona heette ze. Ze kon als de beste toetjes maken. Niet zoals de meeste Italianen allerlei soorten ijs, nee zij kon de lekkerste puddinkjes maken van heel het dorp.

Leonardo deed in zijn vrije tijd aan schilderen. Omdat Mona zo’n leuke lach had besloot hij van haar een schilderij te maken. Jaren, zelfs eeuwen later, werd het schilderij op een oude stoffige zolder ergens in Frankrijk teruggevonden. Een klein Frans museum wilde het wel tentoon stellen. Lees verder »

Geschreven op 06 August 2011 om 10:51 door Thijs | 2 Reacties
Uncategorized



Parijs is iets minder ver - Jour Deux

EiffeltorenDag 2, wederom veel te vroeg opgestaan (6:15 vind ik toch wat vroeg voor een weekend), een licht ontbijt genomen (drinkyoghurt en een banaan, meer kreeg ik echt niet weg na alle zooi die ik gister na binnen had gepropt) en om 7 uur weggefietst. Ik moest gelijk volle bak omhoog, met een klim waar zelfs de Posbank jaloers op zou zijn. Weer terug op de doorgaande weg waar ik gister was gebleven, en weer ging de weg omhoog en omlaag en omhoog en omlaag en omhoog en omlaag. Na weer een tijdje zo geploeterd te hebben moet ik afslaan. Eindelijk afwisseling in deze eentonige rechte weg. Maar het afwisselende weggetje, met wat draaien en keren, en wat klimmen en dalen, gaat over in een verhard steentjespad. En het verharde steentjespad gaat over in een boeren zandpaadje, met gras, hobbels en kuilen. Tja dat krijg je als je je route via Google maps plant, voor voetgangers (ze hebben helaas geen fiets-optie). Ik heb trouwens een GPS op mijn fiets gemonteerd, dus als ik tussen het gras (waar ik nu reed) de weg niet meer zie, kan ik daarop terugvinden hoe de weg loopt. Het tempo is met al die offroad paadjes er wel helemaal uit, en als het zandpaadje vervolgens ook nog eens steil omhoog loopt, ploeter ik met een tempo van 10 km/h naar boven. Lees verder »

Geschreven op 03 August 2011 om 20:39 door Thijs | 1 Reactie
Uncategorized



Parijs is nog ver - Jour une

Parijs is nog verVorig jaar ben ik naar Valkenburg gefietst. Gewoon, omdat het kon. Waar kan je immers het beste een lekkere vlaai eten? Je weet wel, zo’n vlaai waarvan zelfs de bakker ’s ochtends twijfelt of hij hem wel moet verkopen omdat hij zò goed gelukt is. Zonder enige voorbereiding en met een brakke fiets kwam ik zonder problemen aan in Valkenburg. En nu heb ik zin in een vers croissantje… En ik wil wel eens weten waar fysiek mijn limiet ligt. In een keer is misschien een beetje te optimistisch, dus het worden 2 dagen. Totaal zo’n 500 km waarvan 318 op dag 1. Mijn fietservaring gaat niet verder dan 200 km, dus ik ben benieuwd hoe dat laatste stukje gaat.

Met een fietstas waarin meer calorieën zitten dan een anorexia patiënt in een jaar wegwerkt vrijdag om 5 uur ’s ochtends weggefietst (voor die tijd nog even een flink bord pasta naar binnen gewerkt). Het eerste stuk ging best aardig, maar omdat ik toch meer gewicht mee had dan ik normaal heb ging het wat minder makkelijk dan verwacht. Ik moest nog redelijk aanpoten om mijn gehoopte/geplande snelheid van 25 km/h aan te houden. Na zo’n 50 km voelde ik mijn benen al een beter, het begin van een interessant dagje.. Lees verder »

Geschreven op 31 July 2011 om 21:10 door Thijs | Geen Reacties
Uncategorized



Roze Zenuwen

AutoZenuwen. Een normaal mens zou dat nu hebben. ‘t vorige uur ging er zo’n beetje alles mis wat er mis kon gaan: een keertje sloeg ie af, een keertje trapte die man naast me op de rem omdat ik iets niet zag; een keertje sloeg ik af, omdat degene voor me ook linksaf ging, terwijl ik rechtdoor moest. Het zelfvertrouwen wordt er zo niet beter van, zo voor uur U. En toch heb ik geen zenuwen. Geen raar gevoel in mijn buik, geen natte handjes, helemaal niets. Misschien heb ik me er gewoon bij neer gelegd dat als het zo zou gaan als het afgelopen uur, en de afgelopen keren, dat uur U gewoon niet nu is. Dat ik essentiële dingen over het hoofd zie waardoor mijn uur U pas veel later in het jaar kan vallen. Lees verder »

Geschreven op 09 June 2011 om 20:29 door Thijs | 6 Reacties
Uncategorized



Boem is Ho

LesSommige machines zijn zo ingewikkeld dat je eerst een soort van cursus moet doen om er mee te mogen werken. Je moet dan 4 knopjes tegelijk kunnen bedienen en dat valt niet altijd mee. Met de cursus helpt een ervaren persoon je de apparaatmachine onder de knie te krijgen. Als je uiteindelijk het machientje volledig onder de knie hebt krijg je na een soort van examen een certificaat dat je het kan.

Sturen en op het midden van de weg proberen te blijven, how shit, ik rij al weer 70, hoe kan ik dan naar mijn snelheid kijken en ook nog eens op de weg letten. Je mag wel iets sneller hoor, dan zit die bus niet zo in je nek te duwen. Bus?? Welke bus, ohwja achteruitkijkspiegel hadden we ook nog. Dan een afslag, knipperlicht aan en indraaien. Hmzz misschien was het toch verstandiger om dat gas daar iets los te laten. Knipperlicht weer uit doen, maar nee hendeltje iets te ver naar beneden dus nu staat ie de andere kant op te knipsen. Wat een gedoe, maar je raadt het al: Thijs zit in een auto! Lees verder »

Geschreven op 25 May 2011 om 19:19 door Thijs | 4 Reacties
Uncategorized