Daar zit je dan, nog geen 20 centimeter van het zwart-wit geblokte schaakbord. Voor je twee grootmeesters, peinzend over alle slagen die nog komen gaan, die ene zet die hem de winnende maakt. De koning staart je zwijgend aan, alsof hij het ook niet meer weet. Peinzend kijk je de grootmeester aan, alsof het een wedstrijdje wie-het-laatst-lacht-lacht-het-best betreft. Weg concentratie bij de grote meester, weg briljant uitgedacht meesterlijk plan, weg overwinning. Topsport op 20 centimeter, dat kan niet. (more…)

Geachte heer Kupers,

Graag beantwoorden wij uw breif waarin u het verzoek doet het licht in onze zeer vroege treinen uit te doen, om op die wijze uw zeer gewaardeerde nachtrust met enige momenten te verlengen. (more…)

Daarnaast is het ook nooit donker. Ook al is het midden in de nacht, de vele lichtvervuiling die ons land rijk is wordt door de sneeuw overal gereflecteerd. Geen hoekje ziet er meer donker en kil uit, maar licht en fris.

Ook mijn oren krijgen deze dagen de sound of silence om van de genieten. Auto’s (als die al kunnen rijden) hebben een lage snelheid en de sneeuw belet hen om geluid te maken. De luchtige sneeuw absorbeert de kakofonie aan nongeluid wat resulteert in een oorverdovende stilte. Alsof je in een perfect geïsoleerde stiltekamer staat. Slechts het geluid van de krakende verse sneeuw die onder mijn voeten wordt samengeplet weet mijn oren te bereiken. (more…)

Elke ochtend spring ik op mijn fietsje naar het station, wachtend op die ene trein. Die trein die me brengt naar mijn werk. Die trein waarin ik nog druk bezig ben om wakker te worden, omdat het stiekem toch nog best vroeg is. Die trein waarin een serene rust heerst, omdat iedereen nog wakker moet worden. Enkelen gebruiken het half uurtje om de wereld in de krant te bekijken. Anderen gebruiken het half uurtje om de wereld nog eens aan de binnenkant van hun ogen te bekijken.

Het hoofd wordt dan in een typische slaap-in-een-trein-houding gepositioneerd, waarbij de stoel wordt gebruikt om langzaam in weg te zakken. De trein dient eigenlijk als een verlengstuk van de wekker, om nog mooi even verder te snoozen, om die mooie droom die zo abrupt door de wekker werd afgebroken, om die nog even af te maken. Er is eigenlijk niets meer wat je tegenhoudt om eens rustig de droomwereld van dichtbij te gaan bekijken. Om te wachten tot Klaas Vaak je een enkeltje dromenland komt bezorgen (zonder 40% korting, want het is nog geen 9 uur). Er is eigenlijk één ding wat er nog aan scheelt, één ding wat voorkomt dat ik nog net wat uitgeruster op het werk arriveer.
(more…)

Door het uitvinken van al die vinkjes had ik ook geen priority checkin (wat betekend dat je wat meer betaalt om een halve minuut eerder dan de rest een willekeurig plekje in het vliegtuig te zoeken). Vanaf luchthaven Weeze, moesten we zelf zo’n 100 meter door de stromende regen naar het vliegtuig lopen. Nou ja, ik zei stromende regen, dus dat lopen werd meer rennen. Daarbij haalde ik ook alle priority passengers in zodat ik als een van de eerste het vliegtuig in stapte en zo mooi bij een nooduitgang kon gan zitten. Geen 3 meter beenruimte zoals KLM, maar genoeg om ‘gestrekt’ te gaan en dat is voor een Ryanairvlucht al heel wat. (more…)

Eerst haar thuis opgepikt, was ongeveer een half uur rijden (waarvan 2/3e over de snelweg, jaja Los Angeles is groot) en vervolgens door naar het centrum (wederom een half uur rijden) waar we gingen brunchen bij Philipe. Philipe is een broodjeszaak waar ze geprobeerd hebben de originele sfeer en stijl van vroeger te behouden (het bestaat dan ook al heel lang). (more…)

Na de walk of fame (waar ook een Zorro en Gladiator rondliepen) was het tijd om door teh gaan naar de Warner Brothers VIP Studio tour. Hier krijg je een rondleiding door de studio’s, sets, decors, en filmattributen van Warner Brothers.

Op een soort van verlengde golfkar werden we rondgereden door het complex. En groot dat het daar was!! En echt over alles was daar nagedacht. Zo heeft geen enkel gebouw een naambordje, of andere specifieke kenmerken. Op die manier kan een kantoor namelijk ook dienst doen als een school (hang een bord op, zet er wat kinderen voor met wat fietsen, geluid van een schoolbel op de achtergrond en het is een school), ziekenhuis of vliegveld.

(more…)

Maar goed, Death Valley, lekker warm, 35+, enorme zoutvlakten tot wel 60 meter onder zeeniveau omgeven door bergen van meerdere kilometers hoogte. En natuurlijk het slapen onder de sterren en wakker worden met een mooie zonsopgang, tijd voor een filmpje dus.

(more…)

(more…)