Westkust Amerika Archief

Het was inmiddels donker toen we aankwamen in Yosemite National Park, we hadden nog net een beetje zonsondergang meegepakt waarbij de zon zijn laatste adem blies tegen de spectaculaire rotsformaties. Nu maar eens op zoek naar een camping, het is half oktober niemand heeft vakantie, het gaat vannacht vriezen dus er is geen hond. Tenminste, dat dachten we. In werkelijkheid was het overal volle bak, en zat iedereen buiten zijn camper of tent met een warme muts op lekker te barbecuen. Tja en vind dan nog maar eens een plekkie. Lees verder »

Ja ik weet het, het is blog technisch niet ideaal om meerdere verhaaltjes op de zelfde dag online te gooien, maar ja, we hebben nu niet altijd internet, dus nu maar wat meer.

Na Golden Gate dag was het tijd voor Alcatraz, je weet wel dat gevangenis eiland voor de kust van Frisco. We kregen daar eerst een mooi verhaal van zo’n driekwartier van Ranger John over de verschillende ontsnappingspogingen. Nou ik kan je verzekeren, een paar jaartjes in die gevangenis is erg bevorderlijk voor de crea-beativiteit. Daarna zelf een audio tour gedaan en weer terug naar het vaste land. Lees verder »

Nijntje is in Amerika. Op bezoek bij geode vriend Road Runner. Ze gaan fietsen. Fietsen over de brug. Dan kunnen ze naar de overkant van het water. Handig hoor zo’n brug, dan hoeven ze niet te zwemmen. Want konijntjes kunnen helemaal niet zwemmen, denkt Nijn nog. De brug is heel groot. Wat een mooie brug.

Als je in San Francisco bent moet je je natuurlijk wel een beetje als een toerist gedragen. Maar als je een local guide bij je hebt, gaat dat twintig keer zo soepel als een toerist: Je hoeft niet uren te zoeken welke bus je moet hebben, dat iPhone je gewoon ter plekke. Je hoeft niet uit te zoeken waar je fietsen kan huren en om de 5 minuten te stoppen om op de kaart te kijken, maar je kan gewoon fietsen huren en om de 5 minuten stoppen omdat er weer een mooi uitzichtpunt is over dat rode bruggetje. Lees verder »

Eindelijk, na bijna een jaar vakantieloos door het leven te zijn gegaan (12 weekendjes weg even niet meegerekend) is het dan toch echt zover: op naar Schiphol! Uiteraard hoef je lang niet zo vroeg aanwezig zijn als ze aangeven, maar voor je het weet valt er weer een trein uit en kan je je eigen vliegtuig staan uitzwaaien. Dus wij stonden braafjes om kwart voor 7 op het station om zo rond kwart na achten in te kunnen checken op Schiphol. Nou ja, inchecken, bagage dumpen, want het inchecken hadden wij zo’n 24 uur geleden al gedaan. Via internet stoelen bij de nooduitgang gereserveerd. Yeah!!

Lees verder »

Daar gaat Nijn. Ze stapt in het vliegtuig. Nijn gaat vliegen. Waarheen dan? Naar Amerika. Wat leuk, denkt Nijn. Ze heeft er echt zin in. Wat gaat ze doen dan, in Amerika? Op visite. Op visite bij een goede vriend. Bij Roadrunner. Meep meep, zegt Roadrunner. Ik heet geen Miep, ik heet Nijn, zegt Nijn.

Daar, in de ziedende hitte van de Canyon lopen ze. Twee backpackers. Omgeven door droogte, hitte, en niets anders dan rotsen, zand en stof. En bij elke stap die ze zetten, zien ze ietsje meer af. En bij elke stap die ze zetten, slaat de brandende zon nog weer ietsje harder op hen neer. Maar bij elke stap die ze zetten, komen ze weer iets dichter bij hun doel. Want daar, aan de horizon, vele verzuchtende stappen verderop wacht hun de utopische wereld van de Havasupai. Lees verder »