Sweden Archief

In Kiruna mag er dan wel misschien iet zo veel zon schijnen in de winter, donker is het er allerminst. Tenminste, als je tussen 10 en 2 naar buiten kijkt. Omdat we half elf de trein moesten hebben (het was een Veolia, dus hij had wat vertraging), hadden we mooi de gelegenheid om wat van de omgeving te zien. En na de Flåmsbana in Noorwegen was dit wederom een van de mooiste treintrips in Europa. Tja, dat is wat anders dan het stukje Dieren-Nijmegen. Het mooie van het feit dat de zon net niet of net wel boven de horizon uit komt, is dat je een hele lange zonsopgang hebt en dat je zonder dat je het door hebt al weer naar een zonsondergang aan het kijken bent. Zeker met helder weer, tovert de witte sneeuw en de gekleurde lucht de wereld in een levensecht spookje. Of zoals Bea het treffend omschreef: De Leeuwenkoning in de winter. En daar had ze gelijk in. De ongerepte natuur; de bergen in de verte; Met een beetje fantasie zie je in de vallei tussen die twee bergen in de verte zo de gnoe’s op Mufasa naar beneden stormen die de dood betekenden van papa-leeuwenkoning. Lees verder »

Het was zaterdag 8 december 5 uur ’s middags. Op het perron sta ik, bewapend met een overvolle tas die de gehele inhoud van mijn kledingkast en een kilo overgebleven pepernoten bevat, te wachten op trein 92. Waar de gemiddelde gans met Nils Holgerson op de rug richting het warme zuiden vertrekt, reis ik af naar het verre hoge koude noorden. Daar komt de trein al aan en we konden op zoek naar ons treinstel met onze plaatsnummers (een treinkaartje hier kan je meer vergelijken met een vliegticket als met een kaartje van de NS: vroegboekkorting, verschillende tarieven voor verschillende tijden, etc). Dit hokje zou de komende 23 uur ons domein zijn, want hoewel het een binnenlandse reis is, is Kiruna nog steeds heel ver. Het is een coupé met 6 stoelen, en als je de Zweedse gebruiksaanwijzing leest kan je er 6 bedden van maken. zo laat was het echter nog lang niet, dus begonnen we eerst aan onze bammetjes, een spelletje Jatzee, een wandeling door de trein, het maken van grappige foto’s en ander nutteloos tijdverdrijf. Lees verder »

Nog heel even geduld en dan is het zover. Om 5 uur Zweedse tijd (wat overig weinig verschild van de Nederlandse tijd), vertrekt de trein richting Kiruna. Die trein zal voornamelijk gevuld zijn met passagiers, maar onder die passagiers bevinden zich er 3 hele speciale. Deze 3 (en 1 die ons later zal achterna vliegen) hopen in Kiruna de trip van hun leven te maken en oog in oog te staan met de mooiste natuurverschijnselen op aarde.

Terwijl de aarde maar weer zijn rondjes draait, zitten wij gedurende één zo’n rondje in de trein. Kiruna ligt zowat naast de deur, want na 23 uur treinen komen we aan in het met sneeuw overladen, donkere, mijnwerkersstadje Kiruna. Het kan er behoorlijk koud zijn, dus mijn tas is overladen met alles wat er in mijn klerenkast hing. Kast leeg, tas vol. Lees verder »

Kerst doet steeds vroeger zijn intrede in Nederland. En niet alleen in Nederland, ook in Zweden wordt het de Nederlanders onmogelijk gemaakt om hun cultuur uit te dragen. Dat vindt Sinterklaas jammer. Sterker nog, daar wordt Sinterklaas niet zo vrolijk van! Hij stuurde wat pieten richting de Noordpool om verhaal te gaan halen bij de namaak-sinterklaas. Onderweg maakten de pieten een tussenstop in Göteborg. Om de Zweedse kindertjes eens te vertellen wie de Sinterklaas nu echt is.

Maar ja, leg de mensen hier maar eens uit dat Sinterklaas met de boot uit Madrid komt (dat ligt helemaal niet aan het water zeggen de Spanjezen dan), hij zwarte knechten heeft (dat is discriminatie, zeggen de Zweden dan), en dat hij met zijn paard over de daken rijdt (dat kan al helemaal niet). Nee, dat verhaal van die andere vent met die rode baard die met een slee kan vliegen en die een rendier heeft die zich Rudolph mag noemen, dat klinkt geloofwaardig. Lees verder »

Ding-dong. De deurbel. Er komt visite! En die mensen, die heb ik geloof ik wel eens eerder gezien. Het schijnt zelfs familie te zijn, want mijn broer, zusje en mamaatje (die laatste 2 zijn niet zo groot) komen op visite. Gelukkig hadden ze dat al een tijdje geleden aangekondigd, zodat ik dit weekend een keer niet op reis was. Gelukkig hadden ze dat al een tijdje geleden aangekondigd, zodat ik net voor het weekend het huisje schoon kon maken.

Dus, ik voor het eerst sinds lange tijd maar weer eens vroeg op gestaan, de swiffer door het huis heen gehaald, de dweil door het huis heen gehaald, keukenblok gereinigd, douche schoongemaakt, stof van de plintjes afgenomen, papierbak geledigd, afval weggegooid en zelfs mijn handen een keer gewassen. Nog drie keer om me heen gekeken of ik echt niets was vergeten. En of ik moet aan alzheimer leiden, maar het leek er inderdaad op dat ik niets was vergeten. Kamer schoon, visite kan komen. Lees verder »

Hej hej. Jag söker ett studentrum i Nijmegen! Voor degene die foutloos Zweeds kan, is het zo klaar als een klontje. Voor al die andere mensen (er zijn nog altijd meer mensen op deze aardkloot die Neerlands praten dan Zweeds) zou het eigenlijk ook zo klaar als een klontje moeten zijn. Het Zweeds lijkt namelijk sterk op een raar Duits/Engels/Nederlands/Noordelijk taaltje.

Komend half jaar is het tijd om te gaan afstuderen. Dat klinkt eng en ingewikkeld, en hopelijk is het dat ook een beetje. Natuurlijk niet dat enge, maar wel dat ingewikkelde. We zitten hier immers niet om open deuren in te trappen, want dat kan een gehandicapte visstick ook. Niets ten nadele van gehandicapte vissticks trouwens, begrijp me niet verkeerd. Ik heb niets tegen gehandicapte vissticks, maar het geeft wel aan dat zelfs afgekeurde Iglo-snacks nog nut kunnen hebben. Enfin, het afstuderen moet dus iets meer niveau hebben dan de Iglo-snack. Lees verder »

Ik heb een droom. Lang, lang geleden, toen Thijs nog een Thijsje was, hoorde ik van een plek op aarde. En die plek op aarde, daar is het in de zomer de hele dag dag. Dan kan je 24 uur per dag buiten spelen, want je moet voor het donker thuis zijn. Maar op die plek daar is het in de winter de hele dag nacht. Dan kan je ook de hele dag buiten spelen, want er ligt sneeuw. En als er sneeuw ligt, moet je buiten spelen. En hoewel het er nacht is, is het er niet donker, want ze hebben daar een speciaal licht. Als de geest van een overleden barbapapa trekt een merkwaardig groen, geel, rood, blauw achtig schijnsel langs de horizon: het noorderlicht.

Het is tijd om een ideetje tot uitvoering te brengen. Het is tijd om de zon voor 8 daagjes vaarwel te zeggen, want daar waar wij gaan, is een plek waar de zon niet komt. Maar het ontbreken van een zonsopkomst betekend niet dat het er helemaal donker is (al zitten wij er wel met een lege maan), want in de heldere nachten perioden, in het schijnsel van de sterren en het noorderlicht, wordt alles weerkaatst door de sneeuw. Lees verder »

Wie komt er alle jaren, daar weer uit spanje varen? Juist ja, Sinterklaas! En vandaag is het dus weer zover. Ik ben vanmorgen vroeg opgestaan en richting de haven gegaan om te kijken of ie er al aankomt. Op de altijd langsvarende Stena lijn Göteborg - Kiel was er echter helemaal niets te zien. Misschien heeft de boot onderweg wel vertraging opgelopen? Misschien hebben wat domme pieten onderweg het anker uit gegooid? Misschien is de boot halvewege omgekeerd omdat het alleen maar pieten zonder veer aan boord had? En trouwens, waar is wegwijspiet? Zonder wegwijspiet wordt het helemaal lastig om de weg naar de haven van Göteborg te vinden. Of werkt het gepatenteerde piet-piet navigatiesysteem ook al voor waterwegen? Niets van het bezoek is hier te merken. Nee, zijn rondbuikige noordelijke collega, Sint kerstmis heeft hier de touwtjes strak in handen. Het is alles kerst wat de klok slaat. Lees verder »

Het is de laatste dag. Na maar liefst 2 uurtjes slaap is het tijd om de boel bij elkaar te pakken, de spullen in de bus te leggen, vervolgens lam te wachten op het ontbijt en dan lam in de bus te gaan zitten suffen tot we weer thuis zijn.

Klinkt als een makkelijk programma, alleen het gedeelte tussen het wakker worden en het weer verder suffen in de bus is misschien een beetje zwaar. Tijdens het ontbijt heb ik nog nooit zoveel suffe koppen om mij heen gezien. Uit mijn scouting-ervaring weet ik dat het een goed weekje was, als je aan het einde doodmoe bent. Ik kan je verzekeren, dit was een top-week. Lees verder »

De nachtelijke ritjes van en naar Moskou beginnen iedereen op te breken. We zijn net uit Moskou vertrokken en nadat ik eerst even een uurtje heb staan klessebessen richting onze Oosterburen, over alle sms-jes en over wat zij nu die dag gedaan hadden, was het tijd om mij weer tussen de stoelen te vouwen voor een nieuwe poging tot slaap. Het was nog niet eens 11 uur, maar de meesten hadden hun hoofd al in de karakteristieke slaap-in-een-bus houding gegooid. Tegen een uur of één stopte de bus, en riep de buschauffeur om dat we hier 1 uur pauze hadden. In het verleden werden pauzes met veel enthousiastme ontvangen en stormde iedereen naar buiten om de benen te strekken, een frisse neus te halen, of de wc met een bezoekje te vereren. Dit keer was niets minder waar: Een pauze van één uur? Meent ie dat nu serieus? Iedereen bleef, als een Lada met pleinvrees, roerloos liggen. Na 5 minuutjes hadden de buschauffeurs hun koffie gehaald, sigaretje gerookt en reden we weer verder richting St. Petersburg. Lees verder »