Japan Archief

Weer terug en naast een boel dingen gezien en meegemaakt natuurlijk ook een boel rare dingen die zijn opgevallen. De laatste uit de serie nutteloze weetjes, na deel 4 nu deel 5.

Overigens nog even terugkomen op nutteloos weetje #16, het feit dat er nergens een prullenbak te bekennen heeft. Dit heeft deels met een terroristische aanslag uit 1995 te maken. Toentertijd pleegde een sekte met gifgas in de metro van Tokyo een aanslag. Dit gifgas hadden ze onder andere verspreid via prullenbakken. Om dit te voorkomen hebben ze de vuilbakken nu weggehaald (met dank aan Mitra voor deze interessante aanvulling). Lees verder »

Drie weken Japan zitten er weer op en het was gaaf! Van te voren had ik een beeld van Japan en ik wilde graag de drie-eenheid mooie natuur, authentieke cultuur en de bizarre high-tech elektronicasamenleving zien. Dat wat Japan Japan maakt. Dit is gelukt!

De hektiek van de grote stad gezien in Tokyo, met name in de wijk Shibuya waar je over de hoofden kan lopen, elk gebouw wel een ander soort neonverlichting heef plus nog een aantal levensgrote videoschermen met reclame (met geluid), de vele geluiden die je overal hoort. In elke winkel staan wel 20 kleine videoschermen met veel geflits en geluid weer eens iets aan te prijzen. Het geluid van vertrekkende treinen (elk station heeft weer zijn eigen riedeltje voor het ’30-sceonden’ signaal, de laatste 30 seconden dat je nog snel even in kan stappen voor de trein wegrijdt). Lees verder »

In Japan eten ze vis en niet een beetje ook. En die vis moet ergens vandaan komen maar meestal is dat het water. Die worden dan gevangen door een visser en worden dan vervolgens op de visafslag verkocht. Twintig procent van alle vissen die in de hele wereld verhandeld worden, worden hier op de markt in Tokyo verhandeld. Dat is nog al wat. En dat wilden we wel eens  van dichtbij bekijken.

Twee weken terug waren we ook in Tokyo en toen stonden we dondersvroeg op om naar de vismarkt te gaan. Half 6 opgestaan, rond half 7 op de markt maar helaas, pech, te laat. Je komt er alleen in voor half 6. Het toerisme rond de vismarkt is leuk en aardig, maar daar is de vismarkt helemaal niet voor bedoeld. En al helemaal niet voor wat dronken toeristen die na het stappen nog even komen geinen met wat tonijnen. Dus is de vismarkt anderhalf jaar helemaal gesloten geweest voor toeristen en is hij nu weer beperkt open. Lees verder »

Koyasan, heilige berg in Japan. Dit dorp is gesticht door Kobo Daishi (een heilige monnik uit de 8e eeuw die het boeddhistendom naar Japan bracht). Elke budist in Japan wil na zijn dood dat zijn overblijfselen (of een haarlok) op deze heilige plek op de aanwezige begraafplaats geborgen wordt.

De talloze tempels die er staan bieden onderdak aan de reizigers. Wij zijn drie van die reizigers en komen aan bij Daimyo-oin. Bij de ingang moesten we onze schoenen uitdoen en moesten we slippertjes aan doen. Vanaf daar werden we naar onze kamer geleid. Bij onze kamer moesten we de slippertjes uit doen en op onze kousen voeten verder. Achter me zag ik in een ooghoek nog snel een monnik onze slippertjes omdraaien zodat we bij het verlaten van onze kamer weer makkelijk in onze slippers konden stappen. Lees verder »

Japan. Land van de rijst en de zon, land van de high-tech snufjes, eeuwen-oude cultuur en mooie natuur. Wist je dat we ook veel rare dingen tegen komen hier? Na weetjes deel 3, nog meer nutteloze info uit dit geweldige land

Nutteloos weetje #16: Alles schoon
Met hetzelfde gemak, gooi je het in de afvalbak. Een Nederlandse reclameslogan die moeilijk naar Japan vertaalt kan worden. Er is hier namelijk bijna geen afvalbak te vinden. De grootste moeite hebben wij hier om als we afval hebben dit ergens weg te gooien. Niet in parken, niet bij stations, het is gewoon echt heel hard zoeken. Is het hier dan een smerige zooi: nee, er is geen spatje vuil te vinden. Nergens ligt zwerfafval, nergens liggen sigaretten peuken (je mag niet overal op straat roken alleen bij rookzone’s), nergens plakt kauwgum. Zelfs op een niets betekenend stationnetje worden de trappen dagelijks gestofzuigd. Lees verder »

Wat zijn er toch veel dingen anders in Japan dan thuis, na nutteloze weetjes deel 2 nu deel 3.

Nutteloos weetje #11: ADHD-TV
Af en toe staat de tv aan in het hostel, en hoewel we er geen snars van begrijpen is het wel grappig om te zien. Een tv uitzending is een beetje zoals Tokyo: veel licht, geluid, knipperende effecten en alles lijkt een spelshow. Of zoals Rik zei: Zitten we nu naar het weer te kijken of is het het Rad van fortuin?? Lees verder »

In Japan hebben ze vulkanen en een van die vulkanen heet Mount Aso. Die berg is niet zo genoemd omdat hij zo asociaal groot is, of omdat hij eigendom is van de Tour-de-france organisatie (de ASO), maar gewoon omdat hij zo heet.

We zitten hier in een klein guesthouse in de middle of nowhere. Ver buiten de stad aso, ver buiten de toeristische hoek, in een heel klein dorpje, met als enige faciliteit 3 warm water spa’s (de natuurlijke warmwaterbronnen worden hier onsen genoemd). Omgeven door rijstvelden, bergen en onsen (en geen enkele toerist) is dit de perfecte locatie om lekker met de fiets te verkennen. En kijken of we (met fiets/bus/kabelbaan) naar de top van de vulkaan kunnen komen om daar de kokend hete rotte eierenlucht ruikende zwavelwater houdende krater te bekijken. Lees verder »

Vandaag zijn we van Osaka (bekend van alle temples) doorgereisd naar Hiroshima (bekend van de atoombom in de 2e wereldoorlog). Tussendoor een tussenstop gemaakt in Osaka waar bijna niets bijzonders te zien is. Bijna niets, want ze hebben er wel een van de grootste aquarium ter wereld.

Dit aquarium had een wandelroute van meer dan 800 meter langs verschillende aquaria. In de eerste tunnel was gelijk al een mooi schouwspel aan de gang. Naast de duiker die de tunnel aan het poetsen was, waren er 2 haaien op jacht naar wat kleine sardientjes. Gestructureerd werd er een uit de grote groep weggedreven en happa weg was het sardientje. Een spartelend staartje stak af en toe nog uit de bek van de haai, dat was zijn laatste groet aan zijn soortgenootjes. Lees verder »

Kyoto, een stad van 350.000 inwoners halverwege Japan. Twee metrolijnen doorkruizen de stad, een noord-zuid lijn en een oost-west lijn. De rest moet je maar lopen of met de bus die elk blok stopt. Door de straten lopen is hier trouwens kinderlijk eenvoudig. Het stratenpatroon lijkt op Manhattan, wat betekent dat het een boter-kaas-en-eieren patroon heeft. Heeft de keizer afgekeken van een go-bord, een oud Japans bord spel.

De beste manier om Kyoto te verkennen is echter op de fiets. Bij ons hostel konden we een fiets huren, weliswaar 5 maten te klein (ik raakte met mijn knieën bijna het stuur), remmen die niet helemaal werkten en geen versnellingen. Fietsmandje voorop, dus genoeg om lekker rond te crossen. Lees verder »

Veel gezien, veel gedaan. Veel verhalen en ook veel rare dingen. Naa rare weetjes deel 1 vandaag rare weetjes deel 2.

Nutteloos weetje #06: Berenbellen
Wij gaan op de berenjacht! En wij zijn niet bang. Ik heb een schietgeweer en mijn kogels op zak. In de bossen rond Nikko leven naast apen ook beren. En om te zorgen dat de beren de kleine Japanners niet als een lekker hapje zien wordt er geadviseerd om geluid te maken als je door het bos loopt. Hoe doen die Japanners dat: door een belletje aan hun tas te hangen. Het zijn net een stel milka-koeien op een Zwitserse alpenweide die je hoort. Je hoort ze al van verre aankomen, die milka-Japanners. Wij lopen overigens zonder belletje in de hoop een beer te zien.
Lees verder »