« terug

Fijne Tonijnen

Tokyo (Japan), 04 November 2011, 01:53 | Thijs
Japan

TonijnIn Japan eten ze vis en niet een beetje ook. En die vis moet ergens vandaan komen maar meestal is dat het water. Die worden dan gevangen door een visser en worden dan vervolgens op de visafslag verkocht. Twintig procent van alle vissen die in de hele wereld verhandeld worden, worden hier op de markt in Tokyo verhandeld. Dat is nog al wat. En dat wilden we wel eens  van dichtbij bekijken.

Twee weken terug waren we ook in Tokyo en toen stonden we dondersvroeg op om naar de vismarkt te gaan. Half 6 opgestaan, rond half 7 op de markt maar helaas, pech, te laat. Je komt er alleen in voor half 6. Het toerisme rond de vismarkt is leuk en aardig, maar daar is de vismarkt helemaal niet voor bedoeld. En al helemaal niet voor wat dronken toeristen die na het stappen nog even komen geinen met wat tonijnen. Dus is de vismarkt anderhalf jaar helemaal gesloten geweest voor toeristen en is hij nu weer beperkt open.

Dus vanmorgen een betere poging gedaan en om half 4 opgestaan. Rond 4 uur een taxi genomen (metro’s rijden nog niet rond dit uur) en rond kwart over 4 stonden we bij de vismarkt. Eerst maar eens een beetje rondgelopen, ’t krioelde er van de vishandelaren. Er rijden karretjes vol met gevulde piepschuin dozen van links naar rechts, kriskras door elkaar. IJsblokken, zo groot dat de Noordpool er jaloers op zal zijn worden vermalen en in de piepschuinen dozen gestort.

Wij lopen verder en gaan in de rij staan voor de tonijnveiling. Elke ochtend mogen 120 toeristen dit bekijken. Kwart voor vijf staan er zoveel toeristen dat iedereen die dan nog komt te laat is. Dan gaat de klok eindelijk richting half 6 en mogen we even 20 minuten meekijken op de handelsvloer. Wat een ervaring is dat.

Op de marktvloer liggen honderden diepgevroren tonijnen (a tienduizend euro per stuk) en eromheen krioelt het van de vishandelaren. Allemaal even kijken, zaklampje erbij, onder zijn vin kijken, even met een prikker er inhakken om te kijken hoe hij aanvoelt, aantekening maken en door naar de volgende vis. Elke handelaar bepaalt voor zichzelf hoeveel hij voor de vis over heeft.

Dan beginnen er 2 mannen met bellen te luiden. Hun serie vissen wordt geveild. De mannen beginnen een oneindige brei Japans richting de kopers de schreeuwen. Handen gaan omhoog, met vingertjes worden tekens gemaakt en dat gaat zo 10 minuten door. En toen waren er weer honderd tonijnen van eigenaar gewisseld.

’t Was ontzettend leuk om eens zo op de werkvloer van de vishandel te kijken. Ik snap wel dat ze het toerisme zwaar ingeperkt hebben, het is namelijk gewoon werk wat die mensen aan het doen zijn, ze doen dit niet voor de toeristen. Na dit vroege opstaan terug naar ons hostel voor een ontbijtje, om vervolgens nog een hele (zonnige, 22 graden) dag in het vooruitzicht te hebben. De laatste 24 uur…

Moraal van het verhaal:

Vroege vogels vangen grote vissen!

Reacties:

  Sebas | 05 November 2011, 15:46

Tijd vliegt voorbij op deze manier, nietwaar! Mooie verhalen, goede vakantie.


Reageer: