« terug

Nutteloze weetjes uit Japan deel 4

Japan, 02 November 2011, 02:04 | Thijs
Japan

EkibenJapan. Land van de rijst en de zon, land van de high-tech snufjes, eeuwen-oude cultuur en mooie natuur. Wist je dat we ook veel rare dingen tegen komen hier? Na weetjes deel 3, nog meer nutteloze info uit dit geweldige land

Nutteloos weetje #16: Alles schoon
Met hetzelfde gemak, gooi je het in de afvalbak. Een Nederlandse reclameslogan die moeilijk naar Japan vertaalt kan worden. Er is hier namelijk bijna geen afvalbak te vinden. De grootste moeite hebben wij hier om als we afval hebben dit ergens weg te gooien. Niet in parken, niet bij stations, het is gewoon echt heel hard zoeken. Is het hier dan een smerige zooi: nee, er is geen spatje vuil te vinden. Nergens ligt zwerfafval, nergens liggen sigaretten peuken (je mag niet overal op straat roken alleen bij rookzone’s), nergens plakt kauwgum. Zelfs op een niets betekenend stationnetje worden de trappen dagelijks gestofzuigd.

Nutteloos weetje #17: Ookini
Als je in het Japans iemand wil bedanken zeg je arigato. Toen we op een dag in Kyoto in een heel klein bar-okonomiyaki-restaurantje (12 vierkante meter inclusief keuken, 12 barkrukken aan de  bakplaat waar de okinomiyaki op werd gebakken, dat was het) van weer een okonomiyaki (deze keer met octopus tentakeltjes die er her en der uit staken) aan het genieten waren leerden we van de eigenaresse, Hannae, wat van de lokale taal. Zij sprak geen Engels en wij geen Japans, maar toch kon ze vragen of we bij de parade die dag waren geweest (ze deed de parade-stoet voor), hoe we met stokjes moesten eten en ze leerde ons het kyotaanse woord voor bedankt: Ookini.

Dit woord (bleek later via google) gebruiken mensen in Kyoto omdat ze het standaard ‘dankjewel’ zeggen zo nietszeggend vinden. Het is een woordje wat je overal en altijd gebruikt en daarom weinig betekenis meer heeft. Als vervanging hiervoor gebruiken ze in deze streek ookini. Dit gingen wij dus ook maar in de rest van Kyoto gebruiken. En waar de gemiddelde toerist Arigato zegt, toveren wij met onze ookini overal een lach op het gezicht! Bedankt!

Nutteloos weetje #18: Ekiben
Je kent het wel. Sta je op het station, beetje trek, scoor je toch ff snel een triple chocolat cookie bij de AH2Go of een broodje kroket bij de Smullers. In Japan doen ze dat iets anders, daar verkopen ze op bijna elk station wel een Ekiben. Een ekiben is een doosje met daarin op een leuke wijze gepresenteerde hapjes. Zo’n doosje kan je bijvoorbeeld voor de lunch nemen. Ik heb ook zo’n doosje geprobeerd en dit was niet helemaal mijn favoriete eten van deze reis. Ik hou wel van vis, maar niet van zeefruit en dit bevatte voornamelijk zeefruit. De garnaal, inktvis en octopus waren nog redelijk herkenbaar maar wat ik verder voor rare beesten heb gegeten weet ik niet en zal ik waarschijnlijk ook nooit weten…

Nutteloos weetje #19: Wassen
Mocht je ooit nog eens naar Kyoto gaan en mocht je daarbij in het Dolphin-inn hostel belanden, neem dan niet kamer 204. Die stinkt namelijk… en niet zo’n beetje ook.

Drie mannen op reis en er moet gewast worden… Zo moeilijk kan dat niet zijn, dat doen we thuis ook. Verschil is echter dat ik thuis in mijn eentje nooit te veel spullen heb om te wassen; na een week heb ik genoeg. Als je echter spullen van 3 mensen bij elkaar gooit heb je een behoorlijke berg. Maar ’t paste in de wasmachine, dus het zal wel goed zijn.

Na 38 minuten was ie klaar (’t was een hogesnelheidsmachine). Daarboven stond een droger en met veel moeite kregen we daar alles in, dit was misschien wat te veel want de droger had de grootste moeite om alles rond te krijgen. Toen die klaar was, was alles verre van droog. Toen alles in kleinere porties in de droger gegooid maar dat ding weigerde zijn taak: alles bleef nat. Tenslotte maar een waslijn aan alle stapelbedden gebonden (de overige bedden waren leeg) en daartussen alle was opgehangen. Blijkbaar had de wasmachine zijn taak ook nog niet gedaan, want alles stonk hevig naar zweet. De volgende dag was alles droog maar stonk ook de hele kamer naar zweet. De lucht was de gordijnen, muren en beddengoed ingetrokken :S

De volgende dag maar gewassen in kleinere porties en toen kwam het er wel naar bloemetjes ruikend uit.

Moraal van het verhaal:

In de locale taal 'dankjewel' zeggen is leuk, maar in het plaatselijk dialect is nog veel beter!

Reacties:

  Marjolein | 02 November 2011, 21:56

de wasmachine té vol proppen..waar ken ik dat toch van;-)..
leuke verhalen, mannen, bedankt!


  Marjolein | 02 November 2011, 22:01

En Jap, hoe is het inmiddels: kunnen we vanaf nu eindelijk eens samen naar een visrestaurant??


[…] ook een boel rare dingen die zijn opgevallen. De laatste uit de serie nutteloze weetjes, na deel 4 nu deel […]


Reageer: