« terug

Fietsen door Kyoto

Kyoto (Japan), 28 October 2011, 14:49 | Thijs
Japan

ToriiKyoto, een stad van 350.000 inwoners halverwege Japan. Twee metrolijnen doorkruizen de stad, een noord-zuid lijn en een oost-west lijn. De rest moet je maar lopen of met de bus die elk blok stopt. Door de straten lopen is hier trouwens kinderlijk eenvoudig. Het stratenpatroon lijkt op Manhattan, wat betekent dat het een boter-kaas-en-eieren patroon heeft. Heeft de keizer afgekeken van een go-bord, een oud Japans bord spel.

De beste manier om Kyoto te verkennen is echter op de fiets. Bij ons hostel konden we een fiets huren, weliswaar 5 maten te klein (ik raakte met mijn knieën bijna het stuur), remmen die niet helemaal werkten en geen versnellingen. Fietsmandje voorop, dus genoeg om lekker rond te crossen.

Met dank aan de navigatie op de GPS in het fietsmandje komen we zonder al te veel problemen op onze locaties. De enige uitdaging die we hebben: links fietsen! In Japan rijdt namelijk iedereen links, en dat is nog best wel lastig wanneer je af moet slaan om dan ook de linker rijbaan in te gaan. Ook de Japanse chauffeurs moesten een beetje aan ons wennen want de gemiddelde Japanner rijdt op de stoep. Daar moet je zowel fietsen als wandelen. Wij vinden dat echter irritant (die voetgangers moeten zo uitkijken en wij moeten steeds remmen), dus wij fietsen maar op straat. En auto’s links en rechts een beetje inhalen. Lekker scheuren naar de volgende tempel.

Rijen van duizenden en duizenden torii’s (poorten) in vermiljoen-oranje staan op een heuvel. Een torii brengt geluk en mensen kunnen hun eigen torii kopen en op de heuvel laten zetten. Op die manier is een kilometerslang pad waarbij elke centimeter wel een torii staat. Grote torii’s, kleine torii’s (vanaf 3800 euro heb je al een torii gesponsord) het staat er helemaal vol.

Daarna doorgecrost naar Sanjusangen-do. Dit is het grootste houten gebouw van Japan, zo’n 120 meter lang. In het gebouw staan meer dan 1000 houten standbeelden. En al die standbeelden (met handgemaakt van hout, in totaal hebben ze daar zo’n 100 jaar over gedaan), hebben duizend armen. Tenminste, als je een cursus creatief tellen hebt gevolgd (en dat hebben die Japanners wel). De beelden hebben 42 armen. En als je de 2 armen weglaat die iedereen al heeft hou je er nog 40 over. En als je dat dan weer vermenigvuldigd met de 25 lagen van bestaan (wat dat ook mag zijn), dan kom je precies op 1000 uit. Hoe dan ook: het blijft indrukwekkend om zoveel, handgemaakte standbeelden te zien. In het midden staat een reusachtig standbeeld van 4 meter hoog, ook met 42 armen. Helaas mochten we van dit alles geen foto’s maken. Buiten waren ze bezig de rijstpapieren ramen van nieuw rijstpapier te voorzien. Ongelooflijk hoe snel en precies dit ging.

Tenslotte doorgeraasd naar een paviljoen in het noord-oosten van Kyoto. Vanaf hier had je een schitterend uitzicht op de stad. Omdat het binnen een half uur donker zou worden besloten we om vanaf hier te kijken hoe het donker de stad langzaam binnensluipt. Na dit kleurenspektakel ergens in de binnenstad nog wat gegeten om vervolgens over de hoofdstraat terug te fietsen naar ons hostel.

Moraal van het verhaal:

Al is de fiets 3 maten te klein, fietsen blijft altijd fijn!

Reacties:

  Pim | 28 October 2011, 20:33

Konden Jasper en Rik je wel bijhouden??


  Liesje | 30 October 2011, 17:19

Jullie hebben natuurlijk ook je eigen torii gekocht? :P


Reageer: