Nijntje is een dapper konijntje

De Grand Canyon, vele toeristen vinden het een erg indrukwekkend verschijnsel. Je moet je voorstellen dat het er hier vroeger zo uit zag als in Nederland: helemaal vlak, met een riviertje er door heen: de Colorado River. Alleen dat riviertje hier in Arizona deed wat beter zijn best dan de riviertjes in Nederland. Het begon langzaam kleine beetjes van de grote vlakte mee te nemen naar zee. En omdat ie daar best lang over deed werden die heel veel kleine beetjes samen toch wel wat grote beetjes. Zoveel zelfs dat er een soort van canyon ontstond van wel 16 kilometer breed en wel meer dan 2 kilometer diep. Met ten noorden en zuiden nog steeds die grote vlakte en diep weggesleten in het midden ergens de Colorado River.

Maar goed, die Canyon - vanwege zijn grote hebben ze hem heel fantasievol de Grand Canyon genoemd - zou dus behoorlijk indrukwekkend moeten zijn. Maar ik vond dat wel mee vallen. Was dit het nu. Een gat van 16 kilometer breed en 2 kilometer diep? Nou nou, poe poe. ‘t Is eigenlijk net de Havasupai alleen dan wel een stuk groter, maar het lijkt er wel veel op. En hier zijn niet eens watervallen om onder te douchen, maar betaal je 2 dollar voor 8 minuten onder een campingdouche.

Goed, dan maar eens kijken of we dit ding leuk op de foto kunnen krijgen. Je kan natuurlijk bij een van de vele uitzichtpunten gaan staan, leuk lachen, iemand een camera in hand drukken en met dezelfde foto naar huis gaan als al die andere duizenden toeristen die dag gemaakt hebben. Je kan natuurlijk ook een beetje je creabeativiteit gebruiken en er wat leuks van maken. Dus ik weer een punt opgezocht waar ik iets naar beneden kon lopen, om vervolgens bij het uitkijkpunt weer omhoog te komen met mijn hoofd. Vanaf dat uitkijkpunt leek het dan net alsof ik zojuist rechtstreeks vanuit de Grand Canyon omhoog ben geklommen en het verschijnen van mijn hoofd samen met Nijntje bezorgde een aantal toeristen dan ook bijna een hartverzakking. Is he crazy? Don’t do that dangerous. I don’t want to look. What is he doing there? Wat ik hier doe? Mijn konijn uitlaten, nou goed. Veel leuke reacties gehoord dus Maar ik kan je verzekeren: op een gemiddeld wandelpad daar stond je dichter bij de afgrond dan ik nu stond alleen kon je dat op het uizicht punt pas zien als je bij de rand van dat uitzicht punt stond, en dat durfden die toeristen nu net niet.

Maar goed, ietsje verderop was nog een mooie uitstekende rots die minstens zo ongevaarlijk was om te bereiken, alleen wat er voor de gemiddelde toerist er nog enger uit ziet, het leek namelijk of die 30 meter de canyon in hing. En dat het er van een afstandje misschien best eng uit zag, heb ik geweten hoor, want toen ik daar stond kon ik zelfs toeristen van een uitzichtpunt een kilometer verderop horen roepen (de wind stond gunstig) dat ik niet goed bij mijn hoofd was. Ehm, ja klopt. Maar Nijntje wou er graag heen.

De volgende dag nog weer even terug gegaan naar datzelfde punt, wederom een stel toeristen die een plaatselijke hartverzakking kregen. Dit keer hadden we ons ontbijt meegenomen en vol verbazing stond men te kijken hoe ik een fles jus d’orange, een brood en wat beleg uit mijn tas toverde. Even lekker rustig ontbijten met een mooi uitzicht en met de rest van de toeristen op gepaste afstand.

Moraal van het verhaal:

De Grand Canyon stelt niet zoveel meer voor als je Nederland al gezien heb, de vlakte is hetzelfde, het stukkie ertussen is iets anders!