Hiking up to Glacier Point

Een bekend punt in Yosemite National Park is Glacier Point. Je hebt daar een erg mooi uitzicht over het dal en over de verschillende rotsformaties. Je kan hier natuurlijk met de auto naar toe rijden, maar je kan ook hiken vanaf het dal naar dit uitzichtpunt. Voor de laatste variant kozen wij, omdat je door te lopen het park beter ‘beleefd’, veel meer ziet en meemaakt en nog leuk is ook. Dat je er een beetje moe van wordt, soit. De wandelroute, de four mile trail (die 4,6 mijl lang was) betekende 7,5 km bergop en weer net zo ver bergaf. Een mooie hike-doop voor Rik die dat nog nooit eerder had gedaan, en die over een paar dagen toch echt 16 kilometer met backpack naar de havasupai moet hiken.

We waren naar het startpunt gereden, camelbags afgetopt en klaar om onze afritsbroeken af te ritsen en truien uit te doen, maar het was nog stervens koud, rond het vriespunt dus we zijn begonnen met lange broek, warme trui en een muts. Omdat je eigenlijk de hele tijd aan het klimmen bent, krijg je het al vrij snel warm, dus al snel ging de trui uit en de muts af.

Hoe verder we liepen, hoe hoger we kwamen en hoe mooier het uitzicht over het dal en over de granietformaties werden. Ondertussen begonnen we onze inspanning al wel te merken (wij Nederlanders zijn niet zo gewend 7 km omhoog te lopen) en hoewel de temperatuur nog steeds rond het vriespunt was, werden de broekspijpen nu ook afgeritst. Ondertussen liepen we zelfs nog door een stukje met sneeuw en ijs (en dat op een zomervakantie, al deed de korte broek en shirt waarin we liepen natuurlijk wel het meest lijken op een zomervakantie).

In 2,5 uur waren we dan uiteindelijk naar boven gestampt en daar hadden we een prachtig uitzicht over grote delen van Yosemite National Park. Wat een mooi uitzicht!! Het zonnetje scheen er lekker, dus we zijn ff lekker een uurtje gaan liggen chillen op de rotsen, de meegesmokkelde broodjes, muffins en donuts van het ontbijt (we blijven Nederlanders) komen uit de tas en we hebben het relaxed. Vervolgens nog uitgebreid de tijd genomen om stoere fotootjes te maken en een lekker ijsje te eten om onze tocht naar beneden voort te zetten. Onderweg nog wat leuk wildlife gespot zoals een paar eekhoorns (die lopen daar echt veel rond) en een woody-woodpecker, maar helaas weer geen beren.

En na een mooie wandeling terug hadden we er 15 kilometer opzitten, tijd om door te rijden naar nog wat sequoia bomen (die 9 meter dikke grote kabouterbomen) en alvast een eind richting Death Valley te rijden.

Moraal van het verhaal:

Een zomervakantie betekent niet automatisch dat je geen sneeuw tegen komt!