Nibb-it XL

Beste Nibb-It fabrikant,

Met veel plezier denk ik terug aan die tijd van vroeger. De tijd dat je nog zwemspullen moest meenemen naar een verjaardagsfeestje, maar dat er niet werd verteld wat we gingen doen. De tijd dat je aan het eind van de zelfde feestje je eigen pannenkoek mocht versieren. Sterker nog, de tijd dat diezelfde pannenkoek nog gewoon pannekoek heette.

In die tijd ging er na het pannenkoekenfestijn een gehuurde video in de tv en werd er een bak chips op tafel gezet. Dit bak chips bevatte dan weer een leuke sentimentele bezigheid: de Nibb-It’s – want daar praten we over – pasten precies rond je vingers. En na alle tien de vingers geringmerkt te hebben, was het de kunst om ze in één adem op te eten, al waren het de tien kaarsjes op de verjaardagstaart die uitgeblazen moesten worden.

Nu, vijftien jaar later is diezelfde taart wat drukker bezaaid met kaarsjes; staat er geen zwemmen maar karten op het programma; zijn de pannenkoeken inmiddels met een extra ‘n’ gespeld en wordt de film rechtstreeks van het internet naar de beamer gestreamd.

Tijden veranderen, zo blijkt en soms is dat best jammer. Want hoewel de Nibb-It’s die op de tafel staan niets veranderd zijn, passen ze niet meer om mijn vingers. Hoe zorgvuldig ik ook de grootste Nibb-It uit de bak probeer te zoeken, die dingen passen na al die jaren niet meer om mijn vingers en dat vind ik jammer.

Weg is die mooie herinnering aan vroeger. De beleving van een chipje is meer dan de smaak alleen. Het gaat om het gevoel, de smaak, de structuur, de herinnering. Je oor, die nog niet goed hoort omdat er zwembadwater in zit, je maag die nog steeds onder de indruk is van die versierde pannekoek (zonder ‘n’), die jeugdserie op videoband. Die gehele beleving komt in een flashback vrij bij die vloeiende beweging die in één zucht tien vingers ontringd. En die beleving die mis ik nu, want het past niet meer. En dat is jammer.

Beste mensen van Nibb-It, zouden jullie een XL-variant uit kunnen brengen? Speciaal, voor de grote mensen, die stiekem nog een beetje kind zijn? Al was het maar om mijn jeugdherinnering terug te brengen.

Met vriendelijke groet,
Het kind in mij,

Thijs Kupers

Ps: Ik ben op de hoogte van het bestaan van Ring-It, maar deze andere smaak en structuur brengt niet het zo verlangde kind in mij naar boven.

Moraal van het verhaal:

Met tien vingers omringt door Nibb-It's ben ik als een kind zo blij!