Verslaafd, het valt niet mee om groen te zijn

Sommige mensen zijn verslaafd aan Alcohol, drugs, sigaretten, chocola, geneesmiddelen, gokken, koffie, internetten, hyven, bloggen, facebooken, gamen, werken of wat dan ook (doorhalen wat niet van toepassing is).

Volgens mij is er nu een nieuwe categorie onder de addicten. En in die categorie kan je mij wel scharen. De Jotihunt komt er namelijk weer aan en hoewel het nergens op slaat ben ik er elke dag weer veel te veel mee bezig. Voor iedereen die de Jotihunt niet kent: de Jotihunt is een 30 uur durende vossenjacht door heel Gelderland. Elk uur verschijnen er op een speciale website hints waar je de vossen kan vinden en welke scoutinggroep er aan het einde het meeste heeft gevonden heeft gewonnen. Daarnaast zijn er nog allemaal leuke, flauwe, creatieve opdrachten waarmee je extra punten kan verdienen.

Nou is de hunt der hunts pas half oktober, maar ik heb hem de afgelopen 2 jaar gemist (Uganda en Zweden) en nu kan ik alleen nog maar denken in termen van Shrek, Fiona, Donkey, Gingerbreadman en ander moeras-gepeupel. Dit jaar is het thema namelijk Shrek en om even een voorbeeld te geven hoe er invulling wordt gegeven aan deze addictie: deze week heb ik Shrek 1, Shrek 2, Shrek 3D en de KerstmisShrek al gezien (volgende week Shrek the Third), alle Shrek muziek ‘gevonden’ op het internet en al minstens 6x alle muziek gehoord, alle oude jotihuntfoto’s van de afgelopen 7 jaar al 3 keer bekeken, een Jotihunt-promotiefilmje in elkaar geknutseld, Shrek-attributen geknutseld, of tenminste erover nagedacht hoe ze te knutselen zijn, het lezen van verschillende sprookjes en het structureel uitpluizen van attributen. Daarnaast ben ik minstens 8 winkels afgestruind op zoek naar goedkope haarbanden om Shrek-oortjes op te maken.

In Shrek komen erg veel sprookjes voor. Sommige heel duidelijk, zoals Pinokkio of de Gelaarsde Kat, maar anderen veel minder duidelijk zoals De Rode Schoentjes en Goudlokje met de 3 beren. Van al die sprookjes moeten we 6 attributen verzamelen en in thema op de foto zetten. Bezigheidstherapie 1: welke sprookjes komen er allemaal in voor. Bezigheidstherapie 2: hoe gingen die sprookjes ook al weer. Bezigheidstherapie 3: Verzamel alle meuk die met die sprookjes te maken heeft. Kort om: genoeg om aan mijn verslaving te voldoen. Ik droom ’s nachts alleen nog maar over sprookjes, dus wat dat betrefd heeft dat deze verslaving positief side-effect.

Maar waarom in Grimmsnaam ben ik zo fanatiek?? Waarom ga ik niet vrolijk van het net iets minder mooie weer op mijn fiets genieten? Waarom wacht ik niet gewoon tot de hunt daar is om dan gewoon vrolijk mee te doen?? Ik weet het niet. Misschien is het die oneindelijke drang naar controlle, naar perfectie. Ik wil graag zoveel mogelijk onder controlle hebben en hoe meer je zelf doet, hoe meer je zeker weet dat een ander het niet kan verzieken. Ik vind het leuk om met wat mede-verslaafden (jaja, een praatgroepje!) terug te meimelen naar de hunts van vroeger en te fantaseren over dat wat komen gaat.

Ondertussen ben ik langer met de voorbereidingen bezig dan dat de jotihunt zelf duurt. Echter, een oud Chinees spreekwoord leert me: Het doel van een reis is niet de bestemming, maar de reis zelf. Het draait niet alleen om einddoelen maar ook om hoe je het berijkt. Samen met anderen en met veel lol én met 2 Shrekoortjes die ik inmiddels op mijn hoofd heb staan.

Moraal van het verhaal:

Als de reis leuk is, is het niet erg als die lang duurt!