Afstuderen voor dummies

Klaar is kees Hij is af, mijn afstudeerverslag. Ongeveer precies 6 maanden geleden (22 januari) begon ik met mijn verhaaltje bij GX. En nu 6 maanden later, is het verhaaltje af en ligt ie ergens op een stoffige plank op de uni. Maar ja, wat heb ik het afgelopen jaar dan allemaal gedaan dan, is een logische vraag die je jezelf kan stellen. Een bekend spreekwoord is, dat je iets echt goed snapt als je het je kleine zusje kan uitleggen. Nu vindt mijn zusje het niet zo leuk als ik zeg dat ze klein is, maar het is stiekum wel een beetje zo. Dus dan toch maar een uitleg poging.

Eerst maar eens uitleggen wat een CMS is. CMS is een afkorting (goh, echt?) voor Content Management Systeem. Klinkt leuk, maar wat kan je daar nu mee. Nou, het is een systeem om content mee te managen. Neem een willekeurige website (met een beetje betekenis, dus niet van je kleine neefje die net Frontpage heeft ontdekt) in gedachten, bijvoorbeeld nu.nl. Als daar een nieuw berichtje wordt geplaatst, dan gebeurt dat door iemand van de redactie. Die M/V weet natuurlijk helemaal niets van websites maken en toch kan hij een bericht op de site zetten. Ra, ra, hoe kan dat? De redacteur kan inloggen op een speciaal systeem en daar kan hij gewoon mooie verhaaltjes typen, net als in Word (en net als ik nu aan het doen ben). Vervolgens drukt ie op de magische publiceer knop, en het verhaaltje staat online. Het systeem heeft er nog een menu omheen gezet, wat kleurtjes, links naar overeenkomstige artikelen en wat reclame. Dat regelt (of managet) het systeem allemaal om de content heen. Handig hè?

Maar, nu kan dat toversysteem nog veel meer ingewikkelde dingen. Denk bijvoorbeeld eens aan een formulier. Een wat??? Nou zo’n ding, waar je allemaal tekst kan invoeren met een knop eronder om hem te versturen. Zo’n ding die je hieronder kan gebruiken om een reactie achter te laten, dat is een formulier. En net als een formulier van de belastingdienst moet je soms een heleboel dingen invullen. Om dat wat makkelijker te maken is het opgedeeld in verschillende stapjes. Dan hoef je niet zoveel tegelijk in te vullen en dan kan je eventueel ook dingen overslaan. Bijvoorbeeld om je te registreren op een website moet je soms verschillende stappen doorlopen. Eerst moet je een gebruikersnaam en wachtwoord kiezen en dan in de tweede stap moet je je persoonlijke gegevens invullen. Vervolgens krijg je een bevestigingsmailtje en als je daarin op een link klikt, is je account aangemaakt en kan je eindelijk inloggen op die site.

Programmeurs en software mensen zijn hele luie mensen. Ze vinden het vervelend als mensen van de redactie steeds zitten te zeuren. Ik wil graag dit op mijn site, kan jij dat maken? Hou toch eens je mond. Dat vind ik helemaal niet leuk om te maken! Zoiets heb ik al 100 keer gemaakt, ik werk hier toch om leuke dingen te doen? Zo’n gezeur is het ook altijd met die formuliertjes want elke keer verzinnen ze daar op de redactie wel weer iets nieuws. Dan willen ze een leuke enquête houden onder gebruikers, dan willen ze weer een contact formulier en de volgende keer moet je digitaal de hondenbelasting kunnen doen. Daarom is het ook voor redacteuren mogelijk om zelf hun formulier te maken. Niet door te programmeren, maar door zelf te zeggen welke stappen er zijn, wat er op de verschillende stappen moet worden ingevuld en hoe alle gegevens moeten worden afgehandeld.

Dat klinkt als een eenvoudig systeempje met die formuliertjes, maar in de praktijk is dat nog behoorlijk complex en vaak voor redacteuren al een onmogelijke opgave. Ook verlies je nog wel eens het overzicht als er veel stappen zijn, met verschillende velden en afhandelingen. En nu komt het wat ik bedacht heb: een soort van modelleertaal van een formulier. Lekker plaatjes tekenen dus. Je tekent een schemaatje van hoe het formulier eruit ziet zodat je het overzicht houdt. En om het leven nog makkelijker te maken (want: programmeurs waren lui) kan je met een druk op een magische knop in één keer het formulier maken.

Hier een voorbeeldje. In eerste instantie komt de gebruiker bij de registration stap waar hij zijn gegevens in moet vullen. Vervolgens wordt de gebruiker in het systeem toegevoegd en krijgt de gebruiker een bevestigingsmail. Als hij daar op klikt komt hij bij een loginscherm, waar hij zijn gebruikersnaam en zijn übergeheime wachtwoord moet invullen. Er wordt nog even gecontroleerd of het allemaal klopt en of hij inderdaad de bevestigingsmail heeft gehad. Zo ja dan komt hij op zijn persoonlijke pagina en zo nee krijgt hij een melding dat hij zijn e-mail adres nog niet bevestigd heeft.

Tja, geen idee of dit verhaal te begrijpen is voor alle niveaus van dummy’s, in ieder geval zou de volgende stelling nu triviaal (onthoud dat woord, is een toverwoord waarmee je alle moeilijke vragen kan beantwoorden) moeten zijn:

De echte liefhebber kan mijn 106-pagina’s-tellend verhaal hier downloaden.

Moraal van het verhaal:

Een ingewikkeld verhaal blijft misschien toch nog wel ingewikkeld voor dummies!