Mijn ultieme broodsensatie
Uncategorized
Beste Allerhande,
Afgelopen weekend, genoot ik van mijn ultieme broodsensatie. Dit dankzij de AH Zaanse Snijder broodmix. We waren een weekendje weg, waarbij we primitief kookten op het kampvuur. Ik kan me nog van vroeger herinneren hoe ik ooit een broodje bakte boven het kampvuur, deze tot de rand vulde met hagelslag, en hem heerlijk oppeuzelde. Dit was voor mij het ultieme broodje-op-het-kampvuur-gevoel. Gewapend met een pak AH Zaanse Snijder broodmix, wilde ik dit jeugdsentiment herbeleven. Dus in de middle of nowhere een kuiltje in het zand gemaakt en een vuilniszak erin gedaan, wat dienst deed als een deegkom. Broodmix erin, water erbij en kneden maar. Na tien minuten een broodbak-machine na te hebben gedaan, plakte het deeg niet meer aan mijn handen, wat een teken was dat het deeg klaar was.
Het kampvuur was ondertussen al goed warm, en ik ging op zoek naar een lange rechte stok, waar ik het brooddeeg omheen kon draaien. Het vuur was iets warmer dan de gewenste voorverwarmde oven op 240 graden, dus de aanwijzingen van het pak konden niet worden gevolgd. Het brooddeeg om de stok, en boven de gloed houden. Best een kunst om te zorgen dat je broodje aan de binnenkant gaar wordt, maar aan de buiten kant niet zwart maar mooi goudbruin. Na 40 minuten zorgvuldig draaien, zag hij er aan de buitenkant mooi goudbruin uit, en had ik er alle vertrouwen in dat hij ook aan de binnenkant goed gaar was. Hij was heet, dus met een theedoek heb ik het broodje van de stok gehaald. Het gat van de stok werd, net als vroeger, tot op de nok toe gevuld met hagelslag en klaar was mijn broodje. Na anderhalf uur geduld hebben was het moment daar. Ik nam een hap van mijn jeugdsentiment en het smaakte nog net als vroeger. De smaak van houtvuur, de gesmolten hagelslag, het verse brood, de vogeltjes die je om je heen hoort fluiten, het knisperen van het vuur, de geur van dennebos, een lekker zondagochtend zonnetje. Alles komt samen in die ene hap van dat broodje. Zeg nu zelf, beter kan je zondagochtend toch niet beginnen?
Met vriendelijke groet,
Thijs Kupers
Moraal van het verhaal:
Een broodje is meer dan een broodje, maar een herinnering met al je zintuigen!