Verse sinaasappelcake in de Middle of Nowhere

Afgelopen weekend zat ik weer eens in de middle of nowhere. Apart begrip trouwens, dat middle of nowhere. Er zijn veel plekken op deze aardkloot die door mij zo omschreven worden en je hebt er eigenlijk niet eens zo heel veel voor nodig. Sterker nog, hoe minder er is, hoe meer middle of nowhere er is. Best wel grappig dat dat nowhere verschillende middelpunten heeft. Of misschien is die nowhere wel zo groot, dat het midden ook zo groot is. Eigenlijk is dat onduidelijk middelpunt van die nowhere wel te snappen. Teken maar eens een ronde lijn (ook wel cirkel genoemd). Wat is nu het midden van dat rondje?? Elk punt kan je nu als middelpunt zien, want er is geen begin en eind. Datzelfde geld voor de aarde. Sinds de ontdekking dat hij rond is, is er geen begin en eind meer van de aarde, dus is er ook geen middelpunt. Dus eigenlijk is alles en niets het midden van het nowhere. En vanwege dit heugelijke feit zijn we te pas en te onpas in de middle of nowhere.

Dit keer bevond het middle of nowhere zich in de nabijheid van Loenen, een soort van survival iets. Alleen dan een luxe variant, want we hadden wel alles mee, zodat het er primitief uitziet, maar niet echt primitief was. Geen tent, maar een stukje zeil, wat met wat moeite net zo goed werkt tegen een regen, hagel en onweersbui die ’s nachts op ons werd neergestort. Geen gasfornuis om op te koken, maar een doosje lucifers en een bos vol hout. Combineer die twee dingen, en je hebt de hele dag een lekker warm vuurtje. Geen pannen, maar lege soepblikken, waar je net zo lekker in kan koken, maar die je vervolgens niet hoeft schoon te maken. Geen voorgesneden halfje bruin, maar versgebakken brood, met de geur van een hout gestoken oven.

Maar stel, je bent in de middle of nowhere, verdwaald, en geheel per ongeluk heb je alleen cakemix, een sinaasappel, een lucifer en wat aluminiumfolie bij je. Het kan natuurlijk ook zijn dat je op een onbewoond eiland bent aangespoeld waar die sinaasappels groeien, dan hoef je ze zelf niet mee te nemen (let er bij het aanspoelen wel op dat je lucifer en je cakemix droog blijft). Enfin, haal wat water uit het zacht kibbelend beekje, en maak de cakemix klaar. Snij vervolgens met je zakmes het kopje van de sinaasappel af, en hol hem uit (lekker!). Maak ondertussen met die ene lucifer en wat sprokkelhout (of wat aangespoelde planken van je vergane houten roeibootje) een lekker vuurtje. Vul de holle sinaasappel voor de helft met cakemix, doe het dekseltje er weer op, aluminiumfolie er omheen en even in het vuurtje leggen. Na ongeveer 25-30 minuten is die klaar en heb je heerlijke cake met sinaasappelsmaak. Lekker verse, op houtvuur gebakken sinaasappelcake, in de middle of nowhere. Hoezo, primitief is afzien???

Moraal van het verhaal:

Ben je van plan om aan te spoelen op een onbewoond eiland, neem dan je cakemix en lucifer waterdicht verpakt mee!