Mijn hoofd wil wat
Sweden
Mijn hoofd is raar. Niet alleen aan de buitenkant, maar ook van binnen doet die raar. Het begint met een piep klein ideetje. Per ongeluk, is dat ideetje mijn hoofd in geslopen. Niet erg hoor, het deed geen pijn; maar hij zit er wel. Dat ideetje kan ik toevallig tegen zijn gekomen tijdens het doelloos surfen op het internet; tijdens een conversatie met iemand of gewoon op de wc.
En als dat ideetje eenmaal in mijn hoofd zit begint het langzaam te groeien. Niet snel hoor, soms duurt het wel even voordat hij begint te groeien, maar groeien gaat hij. Dat staat vast. En soms denk ik wel eens bij mezelf: wat een raar idee, hoe kom ik daar nu weer bij. En toch is het mijn idee, en toch blijft het maar groeien.
En op een gegeven moment wordt het idee zo groot dat je het begint te voelen: het begint te kriebelen. Maar omdat je het eigenlijk een raar idee vindt, probeer je het te onderdrukken. Dat idee past helemaal niet bij mij, dat soort dingen doe ik nooit. Maar mijn idee laat zich niet zo makkelijk uit het veld slaan en groeit gewoon door. En het blijft maar jeuken, en de pogingen om de jeuk te onderdrukken worden steeds groter. Ontkennen gaat niet meer, het idee moet en zal geboren worden.
Maar dan vraag je je af, is het idee wel realiseerbaar? Ben ik wel een geschikte vader van mijn gedachten? Is het ook financieel wel een haalbare kaart? Maar wederom onderdrukt het groeiende idee mijn weder gevoelens. Het idee begint langzaam mijn dagelijks leven te leiden. Bij alles wat ik doe wordt ik afgeleid omdat ik in gedachte bezig ben met dat idee. In gedachten is het idee al werkelijkheid. In gedachten ben ik al bezig alle randvoorwaarden weg te nemen om mijn idee te verwezenlijken. Hoe voller mijn gedachten, hoe harder het idee groeit. Als een goedaardig kankergezwel dat niet meer te stoppen is.
En dan is het zover: de emmer is overvol, en druppelt over van het idee. Het kriebelt als nooit tevoren en mijn geesteskind moet en zal geboren worden. Niets of niemand houdt mij tegen. Duur en onbetaalbaar of gratis en goedkoop. Het maakt al niet meer uit, want mijn idee zal werkelijkheid worden.
Ik wil naar Lapland!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik wil een hondenslee berijden. Ik wil de sauna in, sauna uit sneeuw in, en vervolgens weer heer snel de sauna in. Ik wil op orka-safari. Ik wil een sinas drinken in het ijshotel. Ik wil slapen in een Samii-dorp. Ik wil rond scheuren op een sneeuwscooter. Ik wil het noorderlicht zien. Het gaat een emmer met euro’s kosten, maar dan heb je ook wat.
Eerste nog even een deadline vrijdag, dan tijd om hier over na te denken. Maar het kriebelt zo hard. Tot die tijd, vechten tegen de jeuk… Nog niets is zeker, maar waar mijn wil is…
Moraal van het verhaal:
Thijs' wil is mijn wet!